तीन पावलां गोंयचीं (कोकणी कविता )
"तीन पावलां गोंयचीं" गोंयच्या दानवानों सादूर जायात तीन पावलां दान घेवंक, बटू वामनाचें रूपणें घालून पूर्वे सावन देव येतात..!! दानव खरें पुण दयावान तुमीं, आपोवणें धाडून घरां दितले तुमीं. माड-माडयो चडूंक शिकयतले तुमीं, शेवटाक कपलार हात मारतले तुमीं...!! आवयचो भरयल्लो घास विसरतले तूमीं, डोंगर-दरी सपाट करतले तुमीं. प्राणवायु विकूंक बाजार उबारतले तुमीं. कित्याक तर,पुर्वे सावन दान घेवंक देव येतात...!! झाडां-पेडां कातरतले तुमीं, आवयच्या आंगार कातरे धालतले तुमीं. सवण्यांक-पाखरांक शिस्त लायतले तुमीं, सोरपांक-वागांक एकाच पांजऱ्यान दवरतले तुमीं. गोंयचे सप्तऋषी दरबारांत बसल्यात, गांव-वाठार जोकूंक लागल्यात. संजिवनिचो तिरस्कार करुंक लागल्यात, कित्याक तर, पूर्वे सावन दान घेवंक देव येतात...!! शिमा - शिमानीं चाळे धाडटले तुमीं, ताशे - घुमटां फोडटले तुमीं. रोमटां - मेळ विसरतले तुमीं, कित्याक तर, पूर्वे सावन दान घेवंक देव येतात...!! सैमाक कॅमे-यांत सजोवन दवरात, न्हंयो पिळटात तांचे फोटे काडून दवरात. वागा - कोल्यां काणयो बरोवन दवरात...